یاد تو سختی درسا رو بیادم میاره

رنگ دیوار کلاسارو بیادم میاره

شخصی نیس که، گفته باشه، کتابت رو نداره

قهر تو تلخی مشروطی رو یادم میاره

من نیازم ، تورو سرخوش دیدنه

از خودت نمره پاس گرفتنه

تو بزرگی، وقتی سایه ت ، بالای سر منه

تو همون وقته که دستت ، رو تقلب منه

تو مثه حلال مشکل ، واسه هر مسئله ای

من همونم که اگه تو نباشی جون میکنه!!

من نیازم ،تورو سرخوش دیدنه

از خودت نمره پاس گرفتنه

تو مثه خلاص شدن از دست یک صورتکی

تو مثه شوق رها شدن از نمره تکی

تو همیشه، مثل سایه ،دنبال مقاله ای

تو مثه استادایی اما تو اونها هم تکی

من نیازم، تو رو سرخوش دیدنه

از خودت نمره پاس گرفتنه

تو زرنگی واسه اونها که به مدرک می نازن

تموم دکترا از دیدن تو رنگ می بازن

اگه شاگردای درس ت بدونن تو می آیی

برای کلاس تو با اسب بالدار می تازن

با اجازه مرحوم فریدون فروغی!

شعر از: مجید دوست محمدی